Podczas przesyłania na odległość nośników ciepła, np. gorącej wody lub pary, nastąpić może gwałtowne rozszczelnienie instalacji ciepłowniczej. Przyczyny awarii mogą być różne: niedbałość wykonawstwa, rozmycie, przemarzanie lub ruchy gruntu (w przypadku przewodów podziemnych), katastrofy budowlane, wypadki komunikacyjne (w przypadku przewodów naziemnych), itd.

Z możliwością wystąpienia tego typu zagrożenia należy się liczyć o każdej porze roku i w każdym miejscu. Awaria może wydarzyć się w Twojej okolicy, na najczęściej uczęszczanej drodze i w godzinach największego ruchu, gdyż instalacje ciepłownicze są nieodłącznym elementem infrastruktury technicznej terenów miejskich.
Skutkiem bezpośredniego oddziaływania gorącej wody i pary na ciało ludzkie jest termiczne oparzenie. W zależności od głębokości uszkodzeń wyróżniamy trzy stopnie oparzeń.
O ryzyku utraty życia lub kalectwa decyduje nie tylko głębokość i stopień zniszczenia tkanek skóry wysoką temperaturą, ale przede wszystkim rozległość i miejsca oparzeń. Najistotniejszym czynnikiem determinującym stopień oparzeń jest czas bezpośredniego działania gorącej wody lub pary na skórę.

Oparzenie pierwszego stopnia – powoduje silne przekrwienie skóry, która przejawia się wyraźnym zaczerwienieniem. W miejscu oparzenia odczuwany jest piekący ból – dolegliwość występuje nagle.
Zaleca się polać oparzoną skórę spirytusem, czystą wódką lub wodą kolońską. Gdy płynów tych brak, można użyć strumień czystej, zimnej wody przez okres minimum kwadransa – powtarzając czynność kilkakrotnie, z krótkimi przerwami. Przy większych powierzchniach oparzenia (20-30 cm2) lub oparzeniach szyi, bądź twarzy konieczna jest niezwłoczna pomoc lekarska.

Oparzenie drugiego stopnia - występuje wówczas, gdy oprócz silnego przekrwienia skóry pojawiły się na niej pęcherze wypełnione płynem. Niedopuszczalne jest przekłuwanie tych pęcherzy, ani ich smarowanie tłuszczem lub maściami.
Miejsca oparzone można polać spirytusem lub wódką. Jeśli pęcherze są zdarte, rany należy delikatnie przykryć jałową gazą albo czystym, świeżo wyprasowanym płótnem bawełnianym. Konieczne jest przetransportowanie oparzonego do lekarza.

Oparzenie trzeciego stopnia – stanowi głębokie uszkodzenie skóry i tkanki podskórnej, niekiedy sięgające mięśni i wiązadeł, które ulegają martwicy.
W oparzeniach innych niż spowodowane wodą lub parą dodatkowo powstają białawe lub ciemne – zwęglone strupy.
Jeśli mamy do czynienia z rozległymi oparzeniami pierwszego i drugiego stopnia, a przede wszystkim przy oparzeniach stopnia trzeciego – u poszkodowanego mogą wystąpić objawy wstrząsu: wyraźna bladość, wilgotna i zimna skóra, pot na czole, dreszcze, słabnące tętno (poniżej 60 uderzeń na minutę), niepokój, a nawet utrata przytomności.
Stąd konieczność zastosowania działania przeciwwstrząsowego – rozluźnienie ubrania (jeśli to możliwe, pod warunkiem niedotykania ran), ułożenie w pozycji leżącej z nogami uniesionymi lekko do góry, ciepłe okrycie.
Nie należy podawać poparzonemu jedzenia i picia.